İnsan Olmak Yeterli Mi?

Umutları olmalı insanın öyle değil mi ve o umutlara ulaşabilecek gücü... Gücü olmalı insanın ve tabi ki o güce hakim olabilecek ruhu... Öyle ki ruhu olmalı insanın ve o ruhu sağlam kılacak insanlığı... Öyle bir noktaya geldik ki "insan" olarak yaratılmak yeterli olmuyor bu vasfa sahip olmaya ve bu yüzdendir ki insanlığı olmalı insanın onu her şeyden önce Yaradana layık kılabilecek...

Hak eden Kazansın

"Hak eden Kazansın"
ne kadar güzel ve güvenilir bir cümledir aslında, inanarak hissederek söylendiğinde adaletsizliğin ve bencilliğin içindeki şu dünyada... Ne kadar huzur verici masum kılıcıdır... Ne çok yükten kurtarır aslında benliği... Ve benliği arınmaz mı insanın inandığı güzel şeylerde... Kader bilincinde adaletli savaşma şekli sanki hak edenin kazanmasını isteyip kabullenmek... Adaletli savaşmak değil midir en güzel ödül... Eee öyleyse Hak eden Kazansın!

Aşk Bana Senle Dokundu

Sorma işte neydim ne oldum diye
Tarif edemez ki dilim
Lisan yeterli midir buna
Değil elbet
Sebepsizse güzeldir Aşk bilirim
Sebepsiz tutkuya Kader denir bunu da bilirim
Kader insana bir kez çizer aşk-ı
Bu da kabulüm
Sen mi sen de şunu bil
Hepsini bilmeme tek sebep şu
Aşk bana senle dokundu...

Alışmak Acıyı Kabullenme Şekli

Ölümü ilk kez o gün anladım... Özlemin nasıl can yakacağını sonrasında da... Direnemem, dayanamam sanırdım asla alışamam... En kötüsü de o oldu işte alışmak... Çare mi değil... Alışmak unutmak değil ki kabullenmek sadece acıyı kabullenmek gerçeği değil... Alıştığın ölüm olmuyor asla alıştığın sadece acı... Nasıl ki uzun süreli kesik uyuşur bir süre sonra bu da öyle bir şey işte... Ama bazen ufacık bir soğuk tekrar ilk anki  acıyı hissettirmez mi..
Her ölüm bir kesik hayatında, alışkmak ise acıyı zamanın kabullendirme şekli sadece...
(Not: Bir yıl gecikmiş bir yazı)