Mutluyum...

Mutlu muyum?
Bilmiyorum...
Ama şayet mutluluk şu anı kaybetmekten deliler gibi korkmaksa
Hiç bir şeyden korkmadığım kadar
Evet deliler gibi korkağım bir o kadar da mutlu
Ve durum şu ki
Ben meğer daha önceleri hiç korkmamışım...

Mutlu muyum?
Bilmiyorum...
Ama şayet mutluluk doyasıya çocuk olabilmekse
Hiç masum olamadığım kadar
Evet çocuklar gibi masumum bir o kadar da mutlu
Ve durum şu ki
Ben meğer daha önceleri hiç çocuk olmamışım...


Mutlu muyum?
Bilmiyorum...
Ama şayet mutluluk tarif edilemeyen bir şeyse...
Ömrümde tarifsizliğin değmediği cümlelerime
Evet deliler gibi kifayetsiz sözcüklerim bir o kadar da mutlu...
Ve durum şu ki
Ben meğer daha önceleri hiç kifayetsiz kalmamışım...


Mutlu muyum?
Bilmiyorum...
Ama şayet mutluluk her şeyden arınmış bir ben olabilmekse
Varlığım ruhumda tüm düşüncelerden ıraksa
Evet deliler gibi kendimim şu an bir o kadar da mutlu
Ve durum şu ki
Ben meğer daha önceleri hiç kendime kalmamışım...

Ve şimdi
Biliyorum ki mutluyum
Bana beni bahşettiğin
Tüm anlamlı kifayetsizliğim
Tüm tatlı korkaklığım
Yüreğime öğrettiğin mutluluğun
Ve senin için
Çok mutluyum...