Şimdi çocukluğunu sorsalar ona: “ben 4 yaşında bir adamdım sadece” demesinden başka ne beklenebilir ki...Çocukluk; insan ömründeki ufacık beklentilerin aslında en tatlı olduğu zamanlardır ve bu dönem her insanın hakkı... Bir insandan çalınabilecek en kıymetli şey de ufacık beklentilerle süslü olmasına rağmen : çocukluğudur...
Çocuktum…
Ufacıktı ellerim
Gücüm bedenimi taşıyabileceğim kadardı
Çocuktum…
Oyunlar oynardım
Saklambaca yetecek kadardı düşüncelerim
Çocuktum…
Annemin beni sokaktan çağırmasını bekleyinceye kadar
Dolaşmaktı tek hevesim
Çocuktum…
Akşam vakti babamın işten dönüşünü bekleyen
Masum bakışlarım hep mutluydu
Çocuktum...
Yatağımda anneme sarıldığımda
Masallar güzel masallar gelirdi ardı sıra
Çocuktum…
Tatlılar, yiyecekler, oyuncaklardı rüyalarım
Yaramazlık bazen şımarıklıktı
Çocuktum…
Ama istediğim asıl şey
Huzur dolu bir yuvaydı
Çünkü çocuktum…
ÇOCUKLUĞUM ÇALINANA KADAR BEN SADECE BİR ÇOCUKTUM…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder